Tec- & Transpole- lijnbussen
Al verschillende malen is het me opgevallen dat een lijnbus van de Waalse busmaatschappij TEC en van de Franse lijnbusmaatschappij Transpole-Lille Metropole in Menen reizigers oppikken en afzetten aan haltes van De Lijn. Ook verschillende inwoners van Menen spraken mij hierover reeds aan. Dit oppikken en afzetten van reizigers gebeurt door de busmaatschappij TEC ondermeer aan de busperrons aan het NMBS-station in de Wahisstraat.
Daarnaast houdt zowel TEC als de Franse busmaatschappij Transpole halt aan de haltes van De Lijn aan het Astridsplein, zowel aan de zijde van het Schippershof als aan de kant van het CC De Steiger. Gelet op het feit dat deze materie Vlaamse en bijgevolg gewestbevoegdheid is en De Lijn de vervoersmaatschappij is in Vlaanderen die instaat voor het busvervoer, lijkt dit me nogal een vreemde situatie. Daarom stelde ik op 24 september aan mevrouw Martien Fournier, de bevoegde schepen de volgende vragen m.b.t. deze situatie:
1. Kan en is dit wettelijk dat een Waalse en Franse busmaatschappij reizigers oppikt in Vlaanderen?
2. Zo ja, heeft onze stad met deze niet-Vlaamse vervoersmaatschappijen een overeenkomst die dit toelaar? Of is er bovenlokaal een regelin die dit toelaat?
3. Zo ja, wat staat in deze overeenkomst? Waar kan ik als gemeenteraadslid deze overeenkomst inkijken? Of kan deze mij zelfs bezorgd worden?
4. Indien er geen overeenkomst bestaat tussen de stad en deze vervoersmaatschappijen? Bent u dan bereid met alle betrokken partijen rond de tafel te zitte teneinde een wettelijk kader te creëren die dergelijke situaties in de toekomst uitsluit?
Matongé – Matongé
Mijn collega en vriend Jeroen Marckelbach vertekt op 8 oktober 2007 in de Matongéwijk in Brussel om +/- 13500 km later en verder aan te komen in de Matongéwijk in Kinshasa. Niks bijzonders zou je kunnen zeggen maar dit is niet zomaar een tochtje.
Want hij maakt deze reis met de fiets. Hij is weliswaar een sportieve kerel maar dit is nog wat anders dan een klassiekerke rijden. Hiermee is hij echter niet aan zijn proefstuk toe. Jeroen trok ook al eens 8 maanden doorheen het Midden-Oosten met de fiets.
Maar deze nieuwe tocht maakt Jeroen deze keer niet tot eer en glorie van hemzelf maar doet hij dit voor het goede doel. Bedoeling van deze reis is geld in te zamelen voor Memisa. Dit is een ngo met een netwerk van gezondheidscentra over heel Congo. Maar zij willen elk centrum graag voorzien van enkele fietsten en een brommer zodat patiënten makkelijker en sneller bereikt kunnen worden. Uiteraard is hiervoor geld nodig.
En die hopen ze ondermeer te vinden via de hopelijk talrijke sponsors van Jeroen’s fietstocht.
Ik kan deze tocht van Jeroen alleen maar steunen en heb dan ook zelf een sponsor-engagement aangegaan. Neem dus ook eens een kijkje op de website www.matongematonge.be hoe u zelf een engagement kan aangaan.
Wat houdt u tegen om hetzelfde te doen als ik????
Apologies not accepted.
Bravo CLub Kelibia
Terug van weggeweest. 10 dagen doorgebracht in Bravo CLub http://www.bravoclub.it/index2.htm te Kelibia. Dit ligt zo’n 120 kilometer van Tunis. Aan de Middellandse zee.
Het vertrek in Zaventem was wel één in mineur. Vertrektijd vliegtuig om 11u45. Werkelijke vertrektijd vliegtuig 18u. Zonder uitleg een ganse dag in Brussel Airport doorgebracht. Maar uiteindelijk na 6 uur vertraging dan toch kunnen opstijgen richting Tunis. Na een vlucht van 2 en een half uur hadden we nog 120 kilometer langs Tunesische wegen voor de boeg. Gelukkig waren we slechts met zijn tweeën voor Kelibia waardoor ze ons zijn komen ophalen met een spiksplinter-nieuwe Toyota Landcruiser.
Evenwel door de vertraging in Zaventem arriveerden wij pas omstreeks 23 uur in het hotel. Restaurant gesloten sedert 21u30. Net zoals de stoute kinderen dus. Zonder eten naar bed.
Maar de 10 dagen dat wij in deze club uit de 1000 verbleven waar zeer de moeite waard.
Niet alleen de zwembaden waren super oké in deze gezellig en kleinere club (slechts 250 kamers) ook de mensen die er verbleven vielen reuze mee. Alleen spraken ze allemaal Italiaans. Dit wisten wij niet vooraf. Bravo CLub Kelibia is eigenlijk een Italiaanse enclave onder de Tunesische zon. Maar dit was geen beletsel om te genieten van deze deugdoende vakantie.
Kelibia heeft een fantastisch klimaat. Het was er nog steeds omtrent de 32° à 35° Celsius. Onze ruime 2-persoonskamer had een lateraal zeezicht. Daarnaast beschikt het hotel over een leuke en creatieve inrichting.
Zee en strand ligt vlak bij hotel die tal van wateraccomodaties zoals windsurf, catamaran, parasailing enz… toelaat. Maar het beste was… de all-inclusive formule. Eten en drinken wanneer je wilt en zoveel je wilt. Niet te verwonderen dat er enkele kilootjes bijgekomen zijn deze 10 dagen.
Kelibia zelf is dan weer een rustig en klein Tunesisch dorpje op een afstand van ongeveer 3km van het hotel. Het wordt gedomineerd door een Byzantijnse burcht uit de 5e eeuw en heeft een authentieke vissershaven. Evenwel zijn de inwoners er meestal straatarm. Een tocht in het centrum neemt slechts een kleine 2 uur in beslag maar geeft een goed beeld van onze rijkdom hier wanneer je daar rondwandelt. En toch zijn de mensen ginder gelukkig met wat ze hebben.
Maar goed. Het was een fantastische vakantie. Eentje om te herhalen zou ik zeggen. Liefst zo vlug mogelijk.
Zelfportret
Hier zal ik foto’s plaatsen die ik leuk vind of die ik toegestuurd krijg.
Te beginnen met mijn eigen tronie uiteraard 
Hoe het allemaal begon
Na de splitsing van de Volksunie werden in 2003 door de erfgenamen twee nieuwe partijen opgericht. Spirit en NV-A.
Van die eerste partij – spirit – werd ik door de lokale leden eind 2003 unaniem tot voorzitter verkozen van de lokale afdeling te Menen. Door het samengaan van 2 lokale politieke partijen – Gemeentebelangen en VIA – hadden wij met Lieve Favoreel-Craeynest en Eddy Schelstraete onmiddelijk ook een vertegenwoordiging in de gemeenteraad.
Samen met het lokale bestuur en de toenmalige mandatarissen bouwden we de afdeling uit tot één van de beste werkende en grootste afdelingen van West-Vlaanderen waarbij ons ledenaantal gestaag groeide.
Wanneer in 2004 nationaal een kartel werd gemaakt tussen spirit en sp.a werden ook lokaal de eerste contacten gelegd tot samenwerking tussen de lokale spirit en sp.a -afdelingen.
Weliswaar enkel in functie van de campagnewerking voor de federale verkiezingen van 2003 maar dit was het begin.
Wanneer dan in 2004, voor de deelstaatverkiezingen, op nationaal vlak opnieuw een kartel gevormd werd betekende dit ook op lokaal vlak opnieuw een samenwerking tussen beide partijen.
Hier werd de basis gelegd voor de lokale kartelvorming bij gemeenteraadsverkiezingen in 2006.
Bij de hernieuwing van de provinciale structuren binnen spirit in 2004 stelde ik mij kandidaat voor het provinciaal bestuur. Ik werd met ruim 43% rechtstreeks verkozen als bestuurslid. Hierdoor mocht ik niet alleen zetelen in het provinciaal bestuur maar tevens ook in de nationale partijraad te Brussel.
Op lokaal vlak dan weer was het begin 2006 tijd om onderhandelingen op te starten in functie van een mogelijk kartel tussen spirit en sp.a voor de gemeenteraadsverkiezingen. Na heel wat interne strubbelingen werd uiteindelijk begin april de kartelovereenkomst goedgekeurd. Dit gebeurde zowel op de algemene vergadering van spirit als die op die van sp.a. en stond het kartel in de steigers. De campagne kon beginnen.
Deze werd door vertegenwoordigers van beide partijen samen uitgetekend waarbij er gekozen werd voor een algemeen beeld en niet voor afzonderlijke affiches van alle kandidaten. Dit bleek een gouden zet want van alle traditionele partijen hielden enkel wij stand en wonnen we de verkiezingen. Het kartel behaalde 12 van de 31 te verdelen zetels. Samen met CD&V/NV-A werd er bijgevolg een ruime meerderheid van 19 zetels gevormd om de komende 6 jaar onze stad te besturen.
Ik stond op de negende plaats van de kartellijst en behaalde 339 voorkeurstemmen. Voor een eerste deelname is dat bijlange niet slecht zegt men mij. Met deze score werd ik 5e opvolger van de kartellijst. En omdat de 4 mensen voor mij, om tal van redenen, ervoor kozen niet te zetelen legde ik op 2 januari 2006 als gemeenteraadslid de eed af. Enkele dagen later legde ik dan ook de eed af als politieraadslid en ben ik vertrokken voor een lokaal politiek leven.
Zo is het voor mij allemaal begonnen en zal ik jullie langs deze weg op hoogte houden van mijn politieke werk en activiteiten.
