Dominque’s Weblog

Donderdag 25 oktober 2007.
Fantastisch ontwaken. Niet alleen wegens verlof maar vooral omdat we vandaag nogmaals naar een concert van Tesla gaan. Ditmaal wat dichter bij huis dan vorige keer in juni in Biddinghuizen waar we Tesla misten door het rotverkeer.
Dit keer kon het niet misgaan. Slechts 150 kilometer voor de boeg. Vertrek te Menen om 17u15. Concert Tesla om 21u in Biebob te Vosselaar.
Een zee van tijd…

Maar geloof het of niet. Opnieuw speelt het verkeer ons parten. Goed gevorderd wanneer we omstreeks 18u Sint-Niklaas naderen. Plots een lichtshow van knipperende richtingsaanwijzers.  File. En nog wel tot over de ring van Antwerpen. F**k, Sh*t, G*dv***.
Gelukkig op tijd vertrokken in Menen. Fileleed voorbij om 19U40. Nog een grote 30 kilometer tot Vosselaar. Een zee van tijd…

F**k, Sh*t, G*dv***.
Nog 10 kilometer te gaan en wegenwerken vanaf Lille tot over Vosselaar. Alle verkeer van 2 vakken naar 1 vak. Rechterijstrook afgesloten.
De zenuwen beginnen door de keel te gieren maar niemand laat het merken en iedereen in de wagen blijft nog rustig.
En dan een geniale inval om toch maar de snelweg te verlaten in Lille en de “gewone” baan te nemen naar Vosselaar. Is tenslotte maar 10 kilometer meer.

Gelukkig dat ons brein wakker was om af te rijden. Arriveren in Biebob om 20u50. Droge keel van de lange rit en de spanning. En uiteindelijk juist op tijd om een eerste drankje te bestellen. Er nog niet eens de lippen aan kunnen zetten of daar komt Frank Hannon de bühne op om het concert op gang te soloreren.

Na alle verkeersellende in juni en nu ook weer, andermaal 3u35′ onderweg, toch nog Tesla kunnen zien “and it was f**king awesome”.
Fantastische gig, band in vorm, steengoede muziek, veel werk van de eerste 2 (beste) cd’s en prachtige ambiance onder het publiek. Meer moet dat niet zijn om de avond geslaagd te maken.
En alle ondergane verkeersellende?
Wel dat zijn verhalen om als oude knarren op terug te kijken later en er eens goed mee te lachen.
 

Zaterdag 30 juni 2007 goedgemutst opgestaan. Reden hiervoor was dat ik om 8u30, samen met één van mijn beste vrienden, richting Holland trok die dag.

Niet zomaar maar met een welbewuste missie. We gingen naar Arrow Rock Festival in Biddinghuizen om naast anderen zeker ook “Tesla” (www.teslatheband.com) te zien concerteren. Eén van onze favoriete rockbands.Dus om 8u30 vertrokken in Menen. Een volle tank diesel, de tickets in de achterzak en de tevredenheids-barometer op 10. Alles liep op wieltjes tot we om 11u45 op 10 kilometer van de festivalweide kwamen. File, file, file. Want wat we niet wisten was dat Biddinghuizen logistiek gezien eigenlijk zeer slecht gelegen is. De aan/afvoerwegen zijn niet berekend op een festival van 25.000 bezoekers. Bovendien was dit de enige toegangsweg naar zowel festivalweide als naar het daarnaast gelegen pretpark Walibiworld. Over die laatste 10 kilometer zomaar eventjes 3 uur gedaan. Weg openingbands op festival.

F**k, K*t, G*dv*** – “Tesla” was de opener van het festival. De band waar wij speciaal 300 kilometer voor in de auto zaten.
Tevredenheidsbarometer dalend tot onder het vriespunt. Tot enkele weken terug de hemel opklaarde. “Tesla” werd aangekondigd op 25 oktober in de Biebob te Vosselaar. Ok, weer niet bij de deur maar toch geen 300 kilometer deze keer.

Uiteraard onmiddellijk tickets gekocht en beginnen uitrekenen wanneer we dienen te vertrekken uit Menen. Concert om 21u. Afstand Menen – Vosselaar 150 km. Met autosnelweg aan 120 km/uur maakt dat we dit kunnen afrijden op minder dan anderhalf uur. Rekening houdend met verkeer en ring rond Antwerpen rekenen we op 2 en een half uur. Maar onze ervaringen in Holland indachtig kiezen we toch voor zekerheid en vertrekken we om 17u te Menen.

De kaarsen branden ondertussen opdat er tussen nu en volgende week donderdag niks voorvalt. Nog op de baan. Nog met één van de bandleden.
Maar mocht iemand ondertussen van verkeershinder weten op de weg tussen Menen en Vosselaar laat het me aub weten want wij overleven het geen tweede keer om “Tesla” te missen.

Onderstaand een bericht op Belga vandaag die mijn aandacht trok.  

De totale loonmassa in België is in 2006 voor het vierde jaar op rij trager gestegen dan het bruto binnenlands product (bbp), terwijl de bedrijfswinsten fors groeiden.
Daardoor zakte de vergoeding van alle Belgische loontrekkenden voor het eerst sinds 1971 tot minder dan de helft van het bruto binnenlands product, zo schrijft de krant De Tijd.

De cijfers tonen aan dat de ondernemingen meer profiteren van de globalisering dan de werknemers.
Uit de gedetailleerde nationale rekeningen blijkt dat lonen in België de jongste jaren veel trager zijn gestegen dan de bedrijfswinsten. De beloning van de werknemers, inclusief de sociale bijdragen, groeide tussen 2002 en 2006 met 13 procent tot 158,2 miljard euro. Het bruto-exploitatieoverschot en gemengd inkomen, dat vooral bedrijfswinsten omvat, steeg met 26 procent dubbel zo snel tot 121 miljard euro.

Aangezien het bbp (het totaal aan goederen en diensten in ons land) 316,6 miljard euro bedroeg, vertegenwoordigde de totale loonsom in 2006 net geen 50 procent van het inkomen van alle Belgen. Van 1972 tot en met 2005 ging altijd ruim de helft van het bbp naar de loontrekkenden.

In België en de andere rijke landen daalt het loonaandeel in het bbp al sinds het begin van de jaren 80. Vooral in sectoren en bedrijven met veel laaggeschoolden staan de lonen zwaar onder druk. Een verklaring is de druk van de globalisering en de technologische vooruitgang.
Het dalende aandeel van de lonen in de nationale rijkdom werd in de lente op Europees niveau aangeklaagd door de Luxemburgse premier en minister van Financiën, Jean-Claude Juncker. Die plant begin november een nieuwe discussie met zijn collega’s uit de andere lidstaten van de Europese Unie. Tegen het voorjaar van 2008 moet dan duidelijk worden of de Europese Unie wijzigingen zal vragen voor de loonvorming in de lidstaten.

Ik heb zelf, vóór mijn huidige job bij de overheid, 14 jaar in de privé gewerkt als arbeider op de werkvloer waarvan 11 jaar in een roterend 3-ploegenstelsel.
Om de 2 jaar hoorde ik bij CAO-onderhandelingen dat de koopkracht van de werknemers niet omhoog kon en er geen sprake van kon zijn om meer loon te krijgen. De krappe winstmarges en de moordende concurentie lieten dat niet toe.

Dit hoor ik vandaag anno 2007 nog steeds verkondigen door het patronaat en hun vertegenwoordigers (Unizo, VBO, enz…) wanneer de CAO-onderhandelingen in aantocht zijn. Maar bovenstaand bericht spreekt dat nu eens en voor altijd tegen.

Het wordt tijd dat arbeiders eindelijk eens gewaardeerd gaan worden voor het werk die zij dagdagelijks doen. Soms zelfs in moeilijke en ongezonde omstandigheden.
Het wordt tijd dat zij daar naar behoren voor verloont gaan worden. De slavernij ligt al lang achter ons toch?

Vandaag staat de media vol over discriminatie hier, racisme daar. En terecht. Dit kan niet genoeg aangeklaagd worden.
Maar de loonkloof die nog steeds bestaat en steeds groter wordt, is ook niet minder dan oversneden discriminatie. Maar dit wordt omwille van het groot kapitaal met de mantel der liefde toegedekt. 
Hoog tijd dus om een andere stem te laten horen en hier een einde aan te maken!