Dominque’s Weblog

Eindelijk zal het ervan komen. Zonder ongelukken start ik in september met muzieklessen te volgen in de stedelijke academie te Menen. Dit is een jongensdroom die uitkomt want ik ben zot van muziek en heb altijd al een instrument willen kunnen bespelen. Het is er echter nooit van gekomen om zelf ook muziek te gaan spelen of studeren. En dat is het enige waar ik spijt van heb in mijn leven. Maar daar komt dus binnen enkele maanden verandering in.

Een mens kan zich afvragen waarom het er toen nooit van gekomen is en nu op een leeftijd van bijna 42 jaar men er plots aan begint? Steeds heb ik dit uitgesteld omdat ik geen zin had in het volgen van ettelijke jaren ‘solflège’. Daar zag ik echt tegen op en zo schreden de jaren maar verder waarbij je plots aan een leeftijd gekomen bent dat je denkt het komt er wel nooit meer van.
Echter is het sinds dit jaar mogelijk om zonder voorafgaande notenleer, elektrische gitaar te leren spelen. Dit kwam ik te weten via een vriend van mij uit dezelfde leeftijdsklasse die zo in september vorig jaar begon. Dus nu geen excuus meer en vat ik de koe bij de horens.
Zodoende ben ik me afgelopen vrijdag een elektrische gitaar en versterker gaan aanschaffen in een degelijke muziekwinkel. Na wat lectuur op het internet en rondvraag bij vrienden die gitaar spelen wat zoal belangrijk is bij een gitaar, koos ik voor de Hagstrom F301-TSB (zie foto & www.hagstromguitars.com) met een Roland Cube 30 versterker. Deze werd door de verkoper in de winkel die tevens een kennis is van mij, bestempeld als een uitstekende en kwaliteitsvolle gitaar voor een faire prijs.
Het is een merk ontstaan in 1958 en produceerde elektrische gitaren tot het jaar 1983. Na 23 jaar werd de productie dan heropgestart door een achterkleinzoon van de stichter. Enkele bekende Hagstromspelers zijn ondermeer Stef Kamil Carlens van Zita Swoon, Dweezil Zappa (zoon van), Pat Smear van de Foo Fighters, Ryan Ross van Panic! At the Disco enz.
Er wordt zelfs verteld dat The King himself, Elvis Presley, ook de trotste eigenaar was van een Hagstrom. Of dit werkelijk zo is of een ‘urban legend’ weten we uiteraard niet.

Maar goed terug naar mijn eigen gitaarspel. Of wat er nu al moet voor doorgaan. Nog niks dus. Het is niet omdat je je een gitaar aanschaft dat je ook onmiddellijk erop kan spelen. In tegendeel. Het lijkt allemaal simpel tot je een instrument in handen hebt. Dan is het meestal doen alsof. Dus moet je naar de muziekschool, of het jezelf aanleren door zelfstudie via boeken of cd-cursussen. Ik twijfel er eerlijk gezegd aan of dat wel kan en/of uiteindelijk ook lukt. Zeker wanneer je er pas aan begint op een gevorderde leeftijd zoals ikzelf.

Ondertussen kreeg ik van mijn vriend een aantal bladen met de basisakkoorden voor gitaar zodat ik alvast wat kan beginnen oefenen. En wat heel makkelijk lijkt is toch wel wat moeilijker hoor. Iedereen zegt me dat het me enkel zal lukken met veel oefenen en heel veel geduld. Nu goed, daar ben ik best toe bereid want wanneer je dan uiteindelijk datgene kan leren wat je al sedert je kinderjaren wil kennen, is er toch niet aan beginnen of er de brui aangeven ABSOLUUT geen optie.

Op zondag 1 februari 2009, om 20u standard eastern time, viel het leven in de Verenigde Staten opnieuw stil. Reden hiervoor was de 43e Superbowl. De finale van het American Football Championship tussen de Pittsburg Steelers en de Arizona Cardinals. De eerste de kampioen van de AFC. De ander de kampioen van de NFC.

Na een uiterst spannende wedstrijd wonnen de Steelers de wedstrijd uiteindelijk met 27-23. Door die overwinning is de club uit Pittsburgh de eerste die de Super Bowl voor de zesde keer weet te winnen. Zij deden dat ook al in 1975, 1976, 1979, 1980 en 2006 en worden door deze overwinning van zondag de absolute recordhouder in het winnen van Superbowl’s.
Met nog 35 seconden op de klok stonden de Cardinals evenwel nog 23 – 20 voor maar een touchdown van Santonio Holmes, gekozen tot meest waardevolle speler van de wedstrijd, beslechtte het pleit in het voordeel van de Steelers.
Deze jaarlijks terugkerende wedstrijd is het hoogtepunt voor veel sportgekke Amerikanen maar ook voor veel buitenlanders. Getuige daarvan is het rechtstreeks uitzenden van deze wedstrijd in maar liefst 134 landen en een totaal van ongeveer 100 miljoen kijkers. En bij dergelijke massa-evenementen wordt er natuurlijk ook over geld gesproken. Een reclamespot van 30 seconden tijdens de wedstrijd kost een bedrijf al vlug zo’n 3 miljoen dollar.

Daarnaast zou het uiteraard ook Amerika niet zijn als er geen gedeelte show bij te pas zou komen. Zo is het een traditie dat grote namen uit de muziekwereld een miniconcert geven tijdens de rust. Dit jaar mocht Bruce Springsteen deze 12 minuten durende onderbreking invullen. Hij begon zijn set met deze openingszin – I want you to put the chicken fingers down and turn your television all the way up.
Samen met zijn legendarische E-Streetband bracht The Boss naast het titelnummer van zijn nieuwe cd ‘Working on a Dream’ nog drie klassiekers.  10th Avenue Freeze Out, Born To Run en Glory Days.

Sedert mijn tienerjaren reeds probeer ik naast de NBA ook zoveel mogelijk deze competitie te volgen. Momenteel is het via internet maar vooral door de digitale TV en dan meer bepaald Prime Sport en NASN, natuurlijk heel wat eenvoudiger geworden. Nu kun je de wedstrijden van deze en andere Amerikaanse sportcompetities volgen op je tv-scherm.
Wat niet wegneemt dat ik al 2-maal het geluk had een baseballwedstrijd live mee te maken in de States tijdens vakanties aldaar. Maar het is en blijft een droom om toch ook eens een NBA- en/of NFl-wedstrijd live te kunnen bijwonen.
Misschien komt het er wel van dit jaar wanneer wij in het najaar, zonder tegenslagen, opnieuw op reis gaan naar de USA.

Maar nu is opnieuw een jaar wachten op de hoogmis die de Super Bowl toch wel is.